Australië is een waanzinnig mooi land waar je nooit genoeg van kunt krijgen. Heb je langer de tijd, dan wil je misschien meerdere delen van Australië bezoeken. West Australië is prachtig en divers, maar Zuid Australië en Victoria zijn dat zeker ook. Wij konden absoluut niet kiezen en dan kun je twee dingen doen: vliegen of rijden. Rijden is een pittige route. Je moet hiervoor namelijk de Nullarbor Plain doorkruisen van West Australië naar Zuid Australië of andersom. Dit is meer dan 1200 kilometer rijden, over een voornamelijk kaarsrechte weg. Saai? Nee toch niet. Het is een hele ervaring om hier doorheen te rijden. De outback zoals je je hem voorstelt. In deze blog geven we jullie alle informatie over de Nullarbor Crossing met kinderen!
Praktische tips voor de Nullarbor Crossing
Om de Nullarbor Crossing met kinderen te rijden, zijn er een aantal zaken waar je rekening mee moet houden. We zetten ze hieronder op een rij.
Brandstof tanken: tanken op de Nullarbor Plain is echt een dingetje om even goed bij stil te staan. Brandstof is hier namelijk flink duurder dan buiten de Nullarbor. Op sommige plekken scheelt het zomaar een dollar per liter, en dat tikt natuurlijk best aan als je een hele tank moet vullen. Begin dus altijd met een volle tank voordat je deze route opgaat, en gebruik de app ‘Petrolspy’ om te checken waar de goedkoopste tankstations zitten.
Zo kun je een beetje plannen waar je het beste kunt stoppen. Let wel: de afstanden tussen tankstations zijn enorm – soms rijd je makkelijk 200 kilometer zonder iets tegen te komen – dus het is niet altijd een kwestie van kiezen, soms móet je gewoon tanken waar het kan.
Eten, drinken en de grensovergang: onderweg kom je nauwelijks winkels tegen, dus het is slim om van tevoren wat eten en drinken in te slaan. Hoeveel je nodig hebt, hangt een beetje af van of je onderweg gebruik maakt van de restaurants bij tankstations of motels. Er zijn namelijk wel een paar plekken waar je wat simpels kunt eten, maar verwacht geen uitgebreide supermarkt of gezellige foodtruck. Denk aan tosti’s, friet, hamburgers en veel koffie.
Een belangrijk ding om te weten is dat je tijdens deze rit ook een staatsgrens overgaat – van Zuid-Australië naar West-Australië of andersom. En daar zijn ze best streng! Vooral op het gebied van verse producten.
Groente, fruit, honing – dat mag je dus niet zomaar meenemen over de grens. Je komt een controlepost tegen waar ze letterlijk in je auto kijken of je niets meesmokkelt. Dus: als je nog een appel hebt liggen, eet die dan even op voordat je de grens bereikt. Scheelt gedoe.
Rijd niet in het donker: echt, probeer het rijden in de avond of nacht zoveel mogelijk te vermijden. In dit gebied lopen ontzettend veel wilde dieren rond zoals kangoeroes, wombats en emoes.
Zodra de zon ondergaat worden die beesten actief en steken ze zonder pardon de weg over. En een botsing met zo’n dier kan behoorlijk gevaarlijk zijn – voor jullie én voor het dier natuurlijk. Wij probeerden altijd ruim voor zonsondergang op een overnachtingsplek te zijn. Veel veiliger en ook gewoon relaxter.
Tijdzones: een leuke verrassing: je doorkruist onderweg ook nog eens meerdere tijdzones. Wij hadden dat dus even niet helemaal door. Op een gegeven moment kwamen we een bord tegen met “Welkom in de nieuwe tijdzone, +45 minuten”, terwijl we daarvoor het eerste bord over een eerdere verschuiving blijkbaar gemist hadden.
Al met al zit er tussen de twee staten een tijdsverschil van 1,5 uur. Goed om even rekening mee te houden als je bijvoorbeeld een overnachting hebt geboekt of ergens op tijd moet zijn. En ja, je horloge en telefoon doen het niet altijd automatisch, zeker niet als je geen bereik hebt – dus hou dat zelf ook een beetje in de gaten.
Route Nullarbor Crossing
De Nullarbor doorkruisen: onze ervaring in 3 dagen
De Nullarbor crossing is niet iets wat je “even” doet. Het is een flink stuk rijden, en je bent er echt wel even mee bezig. Wij deden er drie dagen over, met twee overnachtingen onderweg. Maar we probeerden er zoveel mogelijk een relaxed en gezellig roadtrip-avontuur van te maken. En dat is gelukt! Elke dag hadden we wel iets leuks om te doen of te zien, zodat het niet alleen maar rijden, rijden en nog eens rijden was.
Voor het gemak ga ik in dit blog even uit van de route van West-Australië naar Zuid-Australië. Rijden jullie ‘m andersom, dan kun je ‘start’ en ‘eind’ gewoon omdraaien. Het blijft hetzelfde avontuur!
Start: Norseman – de laatste stop voor het grote niets
Norseman is het laatste echte dorp voordat je de uitgestrekte leegte van de Nullarbor Plain inrijdt. Vanaf Esperance is het nog zo’n twee uur rijden naar Norseman, dus dat was ons eerste stukje van de dag. We stopten hier even om de benen te strekken en wat energie kwijt te raken.
In Norseman zelf vind je een verrassend leuke speeltuin, een kleine skatebaan én een groot buitenzwembad. En dat zwembad is gratis toegankelijk voor iedereen! Echt een fijne plek om nog even te spelen en bewegen voordat je dagenlang in de auto zit. Voor gezinnen met kinderen is dit echt een aanrader om even pauze te nemen en iedereen op te frissen.
Midden: eindeloze rechte wegen en de indrukwekkende Bunda Cliffs
De naam ‘Nullarbor’ komt van het Latijnse nullus (geen) en arbor (boom), dus letterlijk: geen bomen. Nou, dat klopt niet helemaal hoor. Je ziet wel degelijk bomen, alleen niet veel. Wat je vooral ziet is een eindeloze vlakte die zo droog, leeg en vlak is dat je er spontaan het ultieme Australische outback-gevoel van krijgt. Af en toe staat er ineens een eenzame boom midden in het niets – en dat is dan meteen een bezienswaardigheid.
Op dag 1 reden we gewoon door tot de zon onderging. Je hebt onderweg genoeg rest areas waar je gratis kunt overnachten, en dat deden wij dus ook. Slapen in niemandsland, onder een sterrenhemel zonder lichtvervuiling – magisch.
Op dag 2 hadden we een doel: de Bunda Cliffs. Die waren ons aangeraden door andere reizigers, en wat zijn we daar blij mee geweest. Deze gigantische kliffen storten zich metershoog in zee, en het uitzicht is echt spectaculair. Je kunt op meerdere plekken stoppen om van het uitzicht te genieten, maar bij hectometerpaaltje 134 vonden wij het mooiste plekje. Je kunt hier ook lekker wandelen. Het voelt bijna alsof je aan het einde van de wereld staat.
Op weg daar naartoe reden we – jawel – een stuk dat écht letterlijk kaarsrecht was: de beroemde 90 Mile Straight. We moesten er wel om lachen, want we zeiden tegen elkaar: “We rijden toch al de hele tijd rechtdoor?” Maar dit stuk… is écht recht. Geen bochtje, geen knikje, geen heuvel. Alleen asfalt en horizon. Heel apart om mee te maken.
Onderweg stopten we ook nog even bij een roadhouse waar een speeltuintje stond. Nou ja, speeltuin… het leek wel een overblijfsel van een nucleaire ramp, met van die oude toestellen waarvan je je afvraagt hoe ze nog overeind staan. Maar de kinderen vonden het fantastisch. En eerlijk is eerlijk: wij ook, juist omdat het zo bizar was.
Bij de Bunda Cliffs maakten we nog een wandeling en besloten we daar onze tweede nacht te blijven slapen. Wat een plek! In de omgeving van Bunda Cliffs kun je eventueel overnachten bij Border Village Roadhouse dat hier in de buurt ligt.
Eind: finishlijn, maanlandschap en… halfway across Australia
Je kunt onderweg trouwens nog meer stops maken, bijvoorbeeld bij grotten of oude roadhouses. Maar vaak moet je daar best een stukje voor omrijden. Omdat wij niet al te veel tijd hadden, kozen we ervoor om deze crossing in drie dagen te doen. Zo hielden we nog genoeg tijd over voor de rest van Zuid-Australië.
Op onze derde dag reden we een flinke afstand. We maakten nog even een fotostop bij een oud en vervallen roadhouse (pure nostalgie), en daarna was het dan zover: we hadden de Nullarbor crossing gehaald!
Maar… je bent er dan nog niet. Aan het einde van de Nullarbor is er niet ineens een bruisende stad. Het blijft nog even stil en leeg. Daarom reden wij nog zo’n twee uurtjes door naar een van onze favoriete verrassingen van deze rit: Pildappa Rock.
Wat een gave plek! De zijkant van de rots lijkt net een golf, en als je erop klimt voelt het alsof je op de maan bent beland. Een bizar landschap, superrustig, en een perfecte plek voor de kinderen om weer even al hun energie kwijt te kunnen. Na dagen in niemandsland te hebben gereden, voelde dit als een soort afsluiting in een buitenaards decor.
En alsof het allemaal niet gekker kon, kwamen we vlak daarna nog langs een bord met de tekst: “Halfway across Australia”. Dit is het punt precies tussen Perth en Sydney in. Niet het exacte midden van Australië dus, maar wel een bijzonder moment: we zijn halverwege het hele continent!
Wij vonden de Nullarbor crossing echt een unieke ervaring. Ja, het is veel rijden. Ja, het is leeg. Maar het is ook zó anders dan alles wat je eerder hebt gezien. En als je er een avontuur van maakt, wordt het een van die reizen waar je nog vaak met een glimlach aan terugdenkt.
Tips Nullarbor Crossing met kinderen
Beste reistijd voor de Nullarbor crossing
Als je van plan bent om de Nullarbor crossing te doen, is het fijn om te weten wat een beetje de beste periode is om dat te doen. Voor West-Australië zijn de maanden mei tot en met oktober ideaal. In die periode is het er lekker warm, maar niet té heet, zoals het in de zomermaanden kan zijn. Het is precies goed om comfortabel te kunnen rijden én buiten van alles te ondernemen.
Voor Zuid-Australië en Victoria zit je eigenlijk het hele jaar door wel goed. De temperaturen zijn daar over het algemeen aangenaam en het klimaat is wat gematigder dan in het westen. Wil je zo min mogelijk kans op regen, dan zijn september tot en met december de beste maanden om deze regio’s te verkennen. Het weer is dan meestal droog en zonnig – perfect voor een roadtrip.
Maar eerlijk is eerlijk: ook buiten deze maanden kun je prima reizen. Laat je dus vooral niet tegenhouden als jouw kans om naar Australië te gaan nét buiten de ‘ideale’ periode valt. Het is en blijft een bijzonder avontuur, ongeacht het seizoen. En regen of niet – de outback blijft indrukwekkend.
Vervoer voor de Nullarbor crossing
Voor deze crossing heb je natuurlijk een eigen vervoermiddel nodig. En of dat nou een auto is of een camper: beide kan! Het hangt er een beetje vanaf wat je prettig vindt en hoe avontuurlijk je wilt reizen.
Met een camper heb je alle vrijheid. Je kunt bijna overal overnachten op de daarvoor bestemde rustplaatsen, die je om de zoveel kilometer tegenkomt. Het zijn vaak simpele plekken, maar prima om een nachtje te staan. Bovendien heb je je keuken en bed bij je, dus je bent helemaal zelfvoorzienend.
Reis je met een auto, dan is het net wat meer plannen. Je zult dan gebruik moeten maken van de accommodaties die je onderweg tegenkomt, en dat zijn er niet heel veel. Het is dus handig om die van tevoren te reserveren of op z’n minst te checken waar ze zitten. Ook qua eten ben je dan wat meer afhankelijk van de roadhouses, want je hebt geen koelkast of kookplaat bij je.
Welke optie je ook kiest, zorg ervoor dat je genoeg voorraad bij je hebt (eten, drinken, brandstof) en dat je auto of camper in goede staat is. Je rijdt hier echt door afgelegen gebied, dus goed voorbereid zijn is key.
Kindvriendelijke restaurants langs de Nullarbor crossing
Als je hoopt op een lijstje met kindvriendelijke restaurants langs deze route, moeten we je helaas een beetje teleurstellen. Dit is niet het deel van Australië waar je kunt kiezen uit gezellige eettentjes met kindermenu’s en kleurplaten op tafel.
Langs de Nullarbor heb je maar heel beperkte eetmogelijkheden. Je bent meestal gewoon aangewezen op wat er op dat moment in de buurt is: een simpel restaurantje bij een roadhouse, een tankstation met wat snacks of – als je geluk hebt – een iets uitgebreidere dineroptie bij een motel of camping.
Reis je met een camper? Dan is het vaak het handigst om gewoon zelf te koken. Je kunt van tevoren boodschappen doen en zo zelf bepalen wat je eet en wanneer. En als je kinderen kieskeurige eters zijn, is dat vaak nog de makkelijkste oplossing ook.
Neem dus wat voorraad mee, zorg dat je altijd wat snacks en drinken bij je hebt, en verwacht onderweg geen culinaire hoogtepunten. Maar hé, dat is ook wel weer onderdeel van de charme van deze roadtrip. Je komt tenslotte niet voor het eten, maar voor de ervaring!
Over de auteur: na een wereldreis van 5 maanden in 2022, kon dit avontuurlijke gezin er geen genoeg van krijgen. Begin 2025 vertrokken zij nog eens voor 7 maanden. Op hun Instagram pagina vieropeenreis kun je hun avonturen volgen.
